بانک اطلاعات صنعت نفت، گاز، پتروشیمی و انرژی
بانک اطلاعات صنعت نفت، گاز، پتروشیمی و انرژی

تقطیر در خلا چیست و چه کاربردی دارد؟

تقطیر در خلا چیست و چه کاربردی دارد؟

تقطیر در خلا یکی از فرآیندهای مهم جداسازی در صنایع نفت، گاز و پتروشیمی است که برای جداسازی و فرآوری ترکیبات سنگین با نقطه جوش بالا مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این روش، فرآیند تقطیر در فشاری کمتر از فشار اتمسفر انجام می‌شود و همین کاهش فشار باعث کاهش نقطه جوش مواد می‌شود.

در پالایشگاه‌های نفت، تقطیر در خلا (Vacuum Distillation) معمولاً پس از تقطیر اتمسفریک انجام می‌شود و هدف اصلی آن جداسازی بخش‌های سنگین باقی‌مانده از نفت خام است. استفاده از خلأ باعث می‌شود این ترکیبات در دمای پایین‌تری تبخیر شوند و احتمال تجزیه حرارتی و تشکیل کک کاهش پیدا کند.

تقطیر در خلا چیست؟

تقطیر در خلا فرآیندی برای جداسازی اجزای یک مخلوط بر اساس اختلاف نقطه جوش آن‌ها در شرایط فشار پایین است. هنگامی که فشار محیط کاهش پیدا می‌کند، مواد در دمای پایین‌تری نسبت به شرایط فشار اتمسفریک به نقطه جوش می‌رسند.

این ویژگی در پالایش نفت اهمیت زیادی دارد؛ زیرا برخی از برش‌های سنگین نفتی برای تبخیر در فشار اتمسفریک به دماهای بسیار بالا نیاز دارند. افزایش بیش از حد دما می‌تواند موجب کراکینگ حرارتی، افت کیفیت محصولات و تشکیل کک شود. در نتیجه، با کاهش فشار، امکان جداسازی این ترکیبات بدون نیاز به افزایش شدید دما فراهم می‌شود.

چرا از تقطیر در خلا استفاده می‌شود؟

پس از ورود نفت خام به واحد تقطیر اتمسفریک یا CDU، بخش‌های سبک‌تر جدا می‌شوند و مواد سنگین در قسمت پایینی برج باقی می‌مانند. این جریان سنگین که معمولاً با عنوان Atmospheric Residue شناخته می‌شود، می‌تواند برای جداسازی بیشتر وارد واحد تقطیر در خلا یا VDU شود.

اگر این مواد در فشار اتمسفریک و دمای بسیار بالا تقطیر شوند، احتمال تجزیه حرارتی آن‌ها افزایش پیدا می‌کند. به همین دلیل، فشار برج کاهش داده می‌شود تا نقطه جوش هیدروکربن‌های سنگین پایین بیاید و فرآیند جداسازی در دمای مناسب‌تری انجام شود.

نحوه عملکرد واحد تقطیر در خلا

فرآیند تقطیر در خلا در پالایشگاه معمولاً شامل چند مرحله اصلی است:

۱. ورود خوراک به واحد

خوراک واحد تقطیر در خلا معمولاً ته‌مانده سنگین حاصل از واحد تقطیر اتمسفریک است. این خوراک حاوی هیدروکربن‌های سنگین با دامنه وسیعی از نقاط جوش است.

۲. گرم کردن خوراک

خوراک قبل از ورود به برج، در یک کوره تا دمای مورد نیاز گرم می‌شود. دمای خوراک باید به‌گونه‌ای تنظیم شود که مقدار مناسبی از ترکیبات قابل تبخیر شود، اما از دمایی که باعث کراکینگ شدید و تشکیل کک می‌شود، فراتر نرود.

۳. ورود خوراک به برج خلأ

خوراک گرم‌شده وارد بخش فلش یا ناحیه تبخیر برج تقطیر در خلا می‌شود. فشار پایین داخل برج باعث می‌شود ترکیبات سنگین‌تر در دمای پایین‌تری نسبت به حالت فشار اتمسفریک تبخیر شوند.

۴. جداسازی برش‌ها

بخارهای ایجادشده در داخل برج حرکت کرده و بر اساس تفاوت فراریت و نقطه جوش، به برش‌های مختلف تفکیک می‌شوند. واحدهای VDU معمولاً محصولاتی مانند Light Vacuum Gas Oil (LVGO) و Heavy Vacuum Gas Oil (HVGO) تولید می‌کنند.

۵. خروج محصولات

محصولات سبک‌تر از قسمت‌های بالاتر برج خارج می‌شوند و مواد بسیار سنگین و غیرقابل تبخیرتر به‌صورت Vacuum Residue یا ته‌مانده تقطیر در خلا از پایین برج خارج می‌شوند.

مهم‌ترین محصولات تقطیر در خلا

محصولات دقیق واحد VDU به نوع خوراک، طراحی پالایشگاه و شرایط عملیاتی بستگی دارد، اما مهم‌ترین جریان‌های آن عبارت‌اند از:

  • نفت گاز خلأ سبک (LVGO)
  • نفت گاز خلأ سنگین (HVGO)
  • ته‌مانده تقطیر در خلا (Vacuum Residue)
  • در برخی پالایشگاه‌ها، برش‌های مناسب برای تولید روغن پایه نیز قابل جداسازی هستند.

برش‌های LVGO و HVGO می‌توانند به‌عنوان خوراک واحدهای تبدیل ثانویه مانند هیدروکراکینگ و کراکینگ کاتالیستی مورد استفاده قرار گیرند. ته‌مانده خلا نیز بسته به طراحی پالایشگاه می‌تواند به واحدهایی مانند کک‌سازی، آسفالت‌زدایی یا ویسبریکینگ ارسال شود.

 

کاربردهای تقطیر در خلا

تقطیر در خلا کاربردهای مهمی در صنایع نفت و پتروشیمی دارد. مهم‌ترین کاربردهای آن عبارت‌اند از:

۱. فرآوری برش‌های سنگین نفتی

یکی از مهم‌ترین کاربردهای VDU، جداسازی و فرآوری ته‌مانده سنگین حاصل از تقطیر اتمسفریک است. این کار امکان بازیابی بخش بیشتری از هیدروکربن‌های ارزشمند را فراهم می‌کند.

۲. تولید خوراک واحدهای تبدیل

محصولات VDU مانند LVGO و HVGO می‌توانند به‌عنوان خوراک واحدهای تبدیل مورد استفاده قرار گیرند. این برش‌ها در واحدهایی مانند هیدروکراکینگ و FCC می‌توانند به محصولات سبک‌تر و با ارزش اقتصادی بیشتر تبدیل شوند.

۳. تولید روغن پایه

در برخی پالایشگاه‌ها، برش‌های مناسب حاصل از تقطیر در خلا برای فرآیندهای بعدی تولید روغن پایه روانکار مورد استفاده قرار می‌گیرند.

۴. کاهش تشکیل کک و تخریب حرارتی

کاهش فشار باعث کاهش دمای جوش ترکیبات می‌شود. در نتیجه، می‌توان مواد سنگین را بدون قرار دادن طولانی‌مدت آن‌ها در دماهای بسیار بالا جداسازی کرد و خطر کراکینگ حرارتی و تشکیل کک را کاهش داد.

۵. افزایش بازیابی ترکیبات باارزش

یکی از اهداف مهم واحد تقطیر در خلا، افزایش میزان بازیابی برش‌های قابل استفاده از ته‌مانده برج اتمسفریک و ارسال آن‌ها به واحدهای پایین‌دستی است. به همین دلیل، عملکرد مناسب VDU می‌تواند روی بازده و اقتصاد کلی پالایشگاه تأثیر قابل توجهی داشته باشد.

تجهیزات اصلی واحد تقطیر در خلا

یک واحد تقطیر در خلا معمولاً از تجهیزات مختلفی تشکیل شده است که مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از:

  • برج تقطیر در خلا
  • کوره یا Heater
  • سیستم ایجاد خلأ
  • اجکتورهای بخار یا تجهیزات خلأ
  • کندانسورها
  • پمپ‌ها
  • مبدل‌های حرارتی
  • سیستم‌های تزریق بخار
  • سیستم‌های جمع‌آوری و انتقال محصولات

سیستم ایجاد خلأ یکی از بخش‌های مهم این واحد است؛ زیرا حفظ فشار پایین در برج برای عملکرد صحیح فرآیند ضروری است. در برخی طراحی‌ها از مجموعه اجکتورها برای ایجاد و حفظ شرایط خلأ استفاده می‌شود.

در واقع می‌توان گفت CDU و VDU مکمل یکدیگر هستند؛ ابتدا بخش قابل توجهی از نفت خام در واحد تقطیر اتمسفریک تفکیک می‌شود و سپس بخش سنگین باقی‌مانده برای بازیابی بیشتر به واحد تقطیر در خلا فرستاده می‌شود.

مزایای تقطیر در خلا

استفاده از تقطیر در خلا مزایای متعددی دارد، از جمله:

  • کاهش دمای لازم برای تبخیر مواد سنگین
  • کاهش احتمال کراکینگ حرارتی
  • کاهش تشکیل کک در شرایط مناسب عملیاتی
  • افزایش بازیابی برش‌های باارزش
  • تولید خوراک مناسب برای واحدهای تبدیل ثانویه
  • امکان فرآوری مواد دارای نقطه جوش بالا
  • کمک به افزایش بهره‌وری اقتصادی پالایشگاه

چالش‌های عملیاتی واحد تقطیر در خلا

با وجود مزایای زیاد، بهره‌برداری از VDU نیازمند کنترل دقیق شرایط عملیاتی است. فشار برج، دمای خوراک، میزان بخار، کیفیت خوراک و شرایط سیستم خلأ از پارامترهای مهم در عملکرد این واحد هستند.

اختلال در سیستم خلأ می‌تواند فشار برج را افزایش دهد و باعث شود جداسازی در دمای بالاتری انجام شود. از طرف دیگر، افزایش بیش از حد دمای خوراک نیز می‌تواند احتمال واکنش‌های ناخواسته و تشکیل کک را افزایش دهد. به همین دلیل، بهینه‌سازی شرایط عملیاتی VDU از موضوعات مهم در عملکرد پالایشگاه است.

جمع‌بندی

تقطیر در خلا یکی از فرآیندهای مهم پالایش نفت است که برای جداسازی ترکیبات سنگین با نقطه جوش بالا در فشار پایین انجام می‌شود. کاهش فشار باعث کاهش نقطه جوش هیدروکربن‌ها شده و امکان جداسازی آن‌ها را بدون نیاز به دماهای بسیار بالا فراهم می‌کند.

واحد VDU معمولاً در ادامه واحد تقطیر اتمسفریک قرار دارد و با فرآوری ته‌مانده سنگین CDU، محصولاتی مانند LVGO و HVGO تولید می‌کند. این محصولات می‌توانند به واحدهای پایین‌دستی مانند FCC و هیدروکراکینگ ارسال شوند، در حالی که ته‌مانده خلا نیز می‌تواند برای فرآیندهای دیگری مانند کک‌سازی یا آسفالت‌زدایی مورد استفاده قرار گیرد.

به همین دلیل، تقطیر در خلا نقش مهمی در افزایش بازیابی ترکیبات باارزش، بهبود بهره‌وری پالایشگاه و فرآوری برش‌های سنگین نفتی دارد.

اشتراک گذاری

مطالب مرتبط

دیدگاه خود را بیان کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *